czwartek, 2 stycznia 2025

Dlaczego warto zastąpić pisaki dyne / pisaki napięcia powierzchniowego pomiarem kąta zwilżania?

 Zrozumienie sposobu, w jaki ciecze oddziałują z powierzchniami stałymi — czyli zwilżalności powierzchni — ma kluczowe znaczenie w wielu branżach, takich jak elektronika, powłoki, wyroby medyczne czy opakowania. Dwiema najczęściej stosowanymi metodami oceny zwilżalności i energii powierzchniowej są pomiar kąta zwilżania oraz testy pisakami dyne (pisakami napięcia powierzchniowego). Jak te metody wypadają w porównaniu i dlaczego warto zastąpić pisaki dyne pomiarem kąta zwilżania?


Porównanie technik

Pomiar kąta zwilżania

Pomiar kąta zwilżania jest ilościową metodą, która określa kąt, jaki tworzy kropla cieczy na granicy z powierzchnią stałą. Kąt ten bezpośrednio odzwierciedla stopień zwilżalności:

  • Niski kąt zwilżania = wysoka zwilżalność (ciecz rozpływa się po powierzchni)

  • Wysoki kąt zwilżania = niska zwilżalność (ciecz tworzy kroplę)

Pomiary są zazwyczaj wykonywane przy użyciu tensjometru optycznego, który zapewnia wysoką dokładność i powtarzalność wyników. Pomiar kąta zwilżania może obejmować kąty statyczne, kąty natarcia i cofania, dostarczając szczegółowych informacji o właściwościach powierzchni.


Pisaki dyne / pisaki napięcia powierzchniowego

Pisaki dyne (pisaki napięcia powierzchniowego) to szybka i prosta jakościowa metoda szacowania energii powierzchniowej materiałów, szczególnie tworzyw sztucznych i folii. Są to markery z filcową końcówką, wypełnione cieczami o znanym napięciu powierzchniowym (wyrażanym w dynach/cm).

Podczas testu rysuje się linię na badanej powierzchni i obserwuje zachowanie cieczy:

  • jeśli ciecz rozpływa się i pozostaje ciągła przez co najmniej 2 sekundy, energia powierzchniowa powierzchni jest wyższa niż wartość pisaka,

  • jeśli ciecz zbiera się w krople lub linia się rozpada, energia powierzchniowa jest niższa niż wartość pisaka.

Choć pisaki dyne / pisaki napięcia powierzchniowego umożliwiają szybki test, uzyskiwane wyniki są subiektywne, zależne od operatora i wyłącznie jakościowe. Dodatkowo nie ma możliwości zapisu wyników do celów kontroli jakości, a zastosowanie tej metody jest ograniczone do określonych typów powierzchni.


Dlaczego pomiar kąta zwilżania jest lepszą alternatywą?

Pomiar kąta zwilżania pozwala na ilościową i obiektywną ocenę powierzchni. Jest wykonywany automatycznie przy użyciu tensjometru optycznego, co eliminuje wpływ operatora na wynik. Uzyskane dane mogą być łatwo zapisywane, archiwizowane i wykorzystywane w procedurach kontroli jakości.

Metoda ta nadaje się do szerokiego zakresu materiałów — od bardzo hydrofilowych po silnie hydrofobowe — oraz umożliwia analizę dynamicznych efektów zwilżania.


Porównanie metod

CechaPomiar kąta zwilżaniaPisaki dyne / pisaki napięcia powierzchniowego
Rodzaj danychIlościowe (kąt, energia powierzchniowa)Jakościowe / progowe
PrecyzjaWysokaNiska
Zakres powierzchniSzeroki (metale, szkło, polimery)Głównie gładkie, nieporowate
Zależność od operatoraNiska (automatyzacja)Wysoka (subiektywność)
SzybkośćUmiarkowana (sekundy–minuty)Bardzo szybka (sekundy)
Koszty eksploatacjiJednorazowy koszt aparatuKoszt regularnej wymiany pisaków
Informacje zaawansowaneTak (histereza, dynamika, niejednorodność)Nie

Jak zastąpić pisaki dyne pomiarem kąta zwilżania?

Najczęściej stosowanym podejściem przy zastępowaniu pisaków dyne / pisaków napięcia powierzchniowego jest pomiar kąta zwilżania wody. Sam kąt zwilżania wody może służyć do oszacowania swobodnej energii powierzchniowej (SFE):

  • Niski kąt zwilżania wody = wysoka energia powierzchniowa

  • Wysoki kąt zwilżania wody = niska energia powierzchniowa

Możliwe jest również przygotowanie krzywej kalibracyjnej, która pozwala powiązać konkretną wartość kąta zwilżania z wymaganymi parametrami powierzchni. Jeżeli konieczne jest dokładne wyznaczenie energii powierzchniowej, można je łatwo przeprowadzić przy użyciu tego samego tensjometru optycznego, stosując odpowiednie modele obliczeniowe.


Podsumowanie

Zarówno pomiar kąta zwilżania, jak i testy pisakami dyne / pisakami napięcia powierzchniowego mają swoje miejsce w badaniach powierzchni i kontroli jakości. Wybór metody zależy od wymaganej precyzji, szybkości oraz kontekstu zastosowania. Jednak w przypadku aplikacji wymagających wysokiej dokładności, powtarzalności i pełnej dokumentacji wyników, pomiar kąta zwilżania pozostaje złotym standardem, zapewniającym znacznie więcej informacji niż metody jakościowe.


na podstawie tekstu Susanny Lauren

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Zwiększone wydobycie ropy (EOR): porównanie metod pomiaru zwilżalności złóż ropy naftowej

  Istnieją trzy powszechnie stosowane techniki pomiaru zwilżalności w charakterystyce złóż ropy naftowej: pomiar kąta zwilżania, metoda Amot...